Odnotowano także, że są oni wolni są od zaległego mesznego z ról opuszczonych. W 1569 biskup poznański Adam Konarski zawyrokował, że kmiecie z Dusznik powinni płacić plebanowi meszne z ról opuszczonych zgodnie z wcześniejszym wyrokiem biskupa i postanowił, że ze względu na ich ubóstwo w stosownym czasie umniejszy im wymiar opłaty zwanej meszne.
Z lat 1603–1607 zachowały się zapisy z wizytacji, według których „mówi się, że do uposażenia kościoła parafialnego w Dusznikach należały 2 łany, a trzeci łan „pro colono” był nadany „ratione decime”, lecz nic pewnego nie wiadomo”. Miejscowy pleban otrzymywał meszne ze wsi Turkowo, Zakrzewo, Śliwno i Duszniki. W 1641 z wizytacji pochodzą zapisy o folwarku w Dusznikach, który nic nie płacił plebanowi. We wsi było od dawna 21 kmieci. Z łanów opuszczonych, które uprawiali poddani, nic nie płacili, a z łanów osiadłych płacili meszne po jednej mierze (łac „metreta”) żyta i owsa. We wsi było 3 sołtysów, którzy płacili po 6 korców żyta i 6 owsa, a także dwóch karczmarzy, z których jeden płacił dwa korce żyta oraz 2 korce owsa, a drugi 3 korce żyta i 3 owsa. Z folwarku w Śliwnie nic nie płacono, z 17 łanów osiadłych płacono natomiast meszne po 2 złote polskie i 6 groszy. Z 3 łanów opuszczonych pan płacił tak samo. Z folwarku w Turkowie natomiast nic nie płacono.