3 małdraty pszenicy, około 10 małdratów owsa i pospolitego ziarna (łac. „commune granum”). Z łąk zbierano około 10 stogów. Odnotowano lasy, łozy. Odnotowano, że mieszkańcy dają owies i koguty tytułem opłaty zwanej wiecne. Miejscowi sołtysi i faktorzy z Dusznik i Młynkowa strzegli lasu w Podrzewiu. W 1580 w Dusznikach wsi biskupów poznańskich, pobrano podatki z 24 łanów, 8 łanów opuszczonych, od 7 zagrodników, 4 komorników, kowala, pasterza wypasającego 12 owiec, a 3 łany były sołtysie.
Wieś duchowna biskupa poznańskiego, położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskimAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 11.Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 245..