We wsi na wydmie piaszczystej archeolodzy znaleźli siekierkę oraz dłuto krzemienne.
Początkowo miejscowość była wsią szlachecką należącą do lokalnej wielkopolskiej szlachty polskiej z rodu Dobrujewskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko, a później także do Ostrorogów herbu Nałęcz, Bukowieckich. Od 1320 leżała w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Koronie Królestwa Polskiego. W 1508 i 1510 odnotowana w parafii Ostroróg.
Pierwszy zachowany zapis o wsi pochodzi z dokumentu z 1391 i odnotowuje Wańka z Dobrojewa, który prawdopodobnie był miejscowym kmieciem. W latach 1396–1401 odnotowany został Adlart z Dobrojewa Dobrujewski, noszący odmiejscowe nazwisko utworzone od nazwy wsi. Odnotowany został jako zmarły około 1412. W latach 1397–1403 wspomniany został syn Adlarta Święszek Dobrujewski, którego w 1407 wspomniano jako zmarłego. W 1403, 1411 odnotowano dwóch innych synów Adlarta – Stanisława i Mikołaja, którzy byli właścicielami w Dobrojewie i Dziadkowie w powiecie gnieźnieńskim.