W 1423 odnotowano we wsi 14 łanów. W 1475 i 1499 Dobrojewo zostało odnotowane w wykazach zaległości podatkowych. W 1508 mieł miejsce pobór podatków we wsi z 13 łanów, a w 1510 z 8 łanów. W 1510 odnotowano miejscowy folwark, 13 łanów osiadłych, jeden łan opuszczony oraz młyn zbożowy. W 1563 i 1577 ponownie wspomniano folwark dobrojewski. W 1580 płatnikiem poboru podatkowego był Joachim Bukowiecki, który zapłacił podatki od 10 zagrodników, dwóch kolonistów (łac. „coloni”) oraz jednego pasterza wypasającego 48 owiec.
Wieś szlachecka Dobrujewo położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Od 1718 roku wieś należała do Macieja Malechowskiego, a od 1744 do 1939 roku do Kwileckich. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskimAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 23..