thumb|Ekspedycja Custera w Góry Czarne (1874) thumb|Ruchy wojsk amerykańskich Wojna o Black Hills (zwana też Kampanią Little Big Horn) – seria starć zbrojnych między Indianami z plemienia Dakotów a armią Stanów Zjednoczonych w latach 1876–1877.

Tło wydarzeń Traktat w Fort Laramie (1868) ustanowił Wielki Rezerwat Dakotów, który obejmował również teren świętego dla Indian pasma Black Hills na Terytorium Dakoty, do których Dakotowie rościli sobie prawo od czasu zwycięstwa nad Kiowami w 1776 roku.

Obecność złota w Górach Czarnych była powszechnym przedmiotem domysłów i plotek. Informacja na ten temat została oficjalnie potwierdzona przez ekspedycję George’a Armstronga Custera w 1874 roku. Spowodowało to wybuch gorączki złota i napływ osadników, górników i awanturników na te tereny, co było pogwałceniem traktatu z 1868 roku i prawa federalnego. Powodem gniewu Dakotów i sprzymierzonych z nimi plemion była „bezradność” armii, której obowiązkiem było trzymanie intruzów z dala od terytoriów Indian.