Miał też poważną wadę wymowy, przez co nie lubił długich przemówień i dyskusji publicznych. Niewiele czytał, nie miał też żadnych poważnych zainteresowań intelektualnych. Kochał za to polowania, psy, konie i ptaki.
Ponieważ matka Ludwika była bigotką, na dworze przewagę zdobyli radykalni katolicy (parti dévot). Jej głównymi faworytami byli włoscy awanturnicy: Leonora Dori i jej mąż Concino Concini. Spowodowało to, wbrew dotychczasowej praktyce Henryka IV, zbliżenie polityki dworu do Hiszpanii i papiestwa. Owocem tego zwrotu politycznego było małżeństwo młodego Ludwika XIII. 9 listopada 1615 w Bordeaux, w wieku zaledwie 14 lat, ożenił się on z księżniczką hiszpańską Anną Austriaczką, córką Filipa III Habsburga (króla Hiszpanii) i Małgorzaty Habsburg (arcyksiężniczki austriackiej). Anna była zaledwie 5 dni starsza od Ludwika, mimo to król w ogóle nie zainteresował się małżonką. thumb|left|200px|Ludwik XIII w wieku 16 lat Rządy Marii Medycejskiej i Conciniego były skrajnie niepopularne. Królowa nadała faworytowi tytuł marszałka d’Ancre, choć nigdy nie dowodził armią. To jeszcze bardziej wzburzyło starą arystokrację rodową. Szerzyły się spiski szlachty i hugenotów, zaniepokojonych chwiejną i ultrakatolicką polityką dworu. Korupcja i zuchwalstwa Conciniego gorszyły wszystkich.