W 1403 wspomniany został Tach włodarz z Gałowa. W 1406 odnotowany został właściciel wsi Dobrogost z Szamotuł. W 1460 Jan Młodszy Świdwa z Szamotuł sprzedał bractwu kapłanów dekanatu obornickiego w Szamotułach jedną grzywnę czynszu rocznego monety obiegowej na trzech kmieciach swej części Gałowa za 12 grzywien półgroszy z zastrzeżeniem prawa wykupu, a włodarz Maciej i kmieć Stefan przyjmując ten czynsz, poddali się karom kościelnym w razie zaległości.
W 1469 Jan Starszy Świdwa ze swojej części miasta Szamotuły oraz połówek dziedzin, a w tym m.in. Gałowa, został pozwany przez Jana syna zmarłego Wincentego Sierakowskiego o 100 grzywien półgroszy, które [na Szamotułach] miał zapisane Wincenty ojciec Jana Sierakowskiego. W latach 1481-1496 właścicielem we wsi był wojewoda poznański Andrzej Szamotulski. W 1481 pozwany został z połowy miasta Szamotuły wraz z połówkami przyległych wsi, a w tym m.in. z Gałowa, przez sędziego poznańskiego Marcina z Będlewa z powodu poręczenia przezeń za prepozyta włocławskiego Piotra z Pniew oraz Wincentego z Pniew. W 1496 Andrzej Szamotulski dał córce Katarzynie połowę miasta Szamotuły wraz z wsiami, a w tym m.in. z połową Gałowa, dopóki nie wypłaci jej przyszłemu mężowi 2000 grzywien w ramach posagu.