13..
W 1666 roku miasto wraz z częścią okolicznych wsi Szczęsny Leżański, syn Jana Sędziwoja Leżańskiego wydzierżawił staroście Krasińskiemu, a jakiś czas później ziemie te weszły w posiadanie Bielińskich herbu Junosza i KomierowskichOktabińscy S. i K., Z dziejów Glinianki i okolic.. s. 14..
Wymienieni wyżej Bielińscy byli ważnym polskim rodem magnackim, władającym olbrzymimi dobrami, m.in. ziemią karczewską i otwocką. Po przejęciu Wawrzyńczewa przyczynili się do rozwoju miasta, wspierając je finansowo. Dzięki ich pomocy, wykorzystując drewno z lasów Dziechcińca, wybudowano nowy ratusz, wyremontowano kościół parafialny, starą karczmę, której dach pokryto nowymi gontami, ponadto wzniesiono drugą karczmę i nowy młyn na Świdrze. Przez długi czas w imieniu Bielińskich dobrami w Gliniance zarządzali administratorowie – ŻarynowieAGAD, Archiwum Komierowskich sygn. 8/8, k.90..