Z tamtego okresu istnieją dwa dokumenty z pieczęcią okrągłą i napisem: Gmina Głębokie po obwodzie pieczęci, zaś w środku jest znak: skrzyżowana kosa z (prawdopodobnie) grabiami, a na nich sierp.

Miejscowość leżała w dobrach dziedziców Rymanowa, aż do początków XX wieku. W okresie międzywojennym gospodarowali na miejscowym majątku Poźniakowiehttps://www.rymanow.pl/asp/pl_start.asp?typ=14&menu=61&strona=1&sub=9&subsub=27.

W okresie międzywojennym (1918–1939), po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, wieś wchodziła w skład powiatu sanockiego stanowiącego część województwa lwowskiego. Przeważała w niej ludność polska.

13 grudnia 1942 roku w wyniku prowokacji radzieckiego oficera, byłego jeńca, który przeszedł na kolaborację z Niemcami, wieś została spacyfikowana przez wojsko niemieckie, 13 domostw spłonęło. Partyzanci Jan Urbanik i Adam Golowski zostali powieszeni. 15 września 1944 roku Niemcy wysadzili kościół, plebanię i spalili 50 domów. Zginęło 21 mieszkańców.

Po II wojnie światowej odbudowano spalone domy, przeprowadzono parcelację gruntów podworskich, łącznie 77 ha, z parcelacji wyłączono park dworski a lasy upaństwowiono.