Encyklopedie powszechne po drugiej wojnie światowej mały|240px|Grzbiety 13-tomowej Wielkiej encyklopedii powszechnej PWN Pierwsza encyklopedia powszechna po drugiej wojnie światowej ukazała się w 1959 roku. Była to jednotomowa Mała encyklopedia powszechna PWN pod redakcją Bogdana Suchodolskiego. Wydawnictwo doczekało się kilku wznowień w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych oraz w 1997 roku.

W latach 1962–1969 (również pod redakcją Suchodolskiego) wyszła dwunastotomowa Wielka encyklopedia powszechna PWN z suplementem w postaci tomu 13, który ukazał się w 1970 roku.

Czterotomowa pod redakcją Henryka Boneckiego Encyklopedia powszechna PWN wydana została w latach 1973–1976 z suplementem z roku 1988 pod redakcją Ryszarda Marcinkoskiego.

W 1980 roku ukazała się jednotomowa, barwna Encyklopedia popularna PWN pod redakcją Adama Karwowskiego. Jej dwudzieste pierwsze wydanie było pierwszym, jakie ukazało się bez ingerencji cenzury. Dzieło periodycznie jest uzupełniane i poszerzane, doczekało się kilkudziesięciu wydań. Na koniec 2011 roku istniało już 35 wydań w łącznym nakładzie ponad 3 mln egzemplarzy.

W ostatniej dekadzie XX wieku wydano kilka encyklopedii powszechnych, w tym na nośnikach cyfrowych.