Powodem było niesprawiedliwe wymierzenie ról w Golejewku, zaoranie granic pomiędzy Golejewem a Golejewkiem, wbicie pali granicznych na pastwiska w Golejewku, niedokonania naprawy spalonego młyna o nazwie Słupski Młyn, który znajdował się w Golejewie. W 1566 pobrano podatki we wsi z 3,5 łana oraz od 2 zagrodników.
W 1581 wieś pod nazwą Goleiewo położona była w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 63..
W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej. Golejewo należało do okręgu jutroszyńskiego tego powiatu i stanowiło część majątku Golejewko, którego właścicielem był wówczas (1846) von Zastrow. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 106 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 16 dymów (domostw).