Wyniki te mogą być archeologicznym dowodem zaprzeczającym teorii zwanej „Barierą Clovis”.
Poza Indianami w Ameryce północnej mieszkali też Inuici, którzy mogli przybyć lądem lub częściowo lądem, a częściowo kajakami płynąc od wyspy do wyspy lub wzdłuż lądu, podobnie jak później część mieszkańców Polinezji.
Przypuszcza się, że do Zatoki Meksykańskiej pierwsi Paleoindianie dotarli w 350–500 latG.Haynes, s.44 od opuszczenia wschodniej Syberii. Jak dowodzą znaleziska archeologiczne Kultury Folsom 10 000 lat temu mieszkańcy Mezoameryki byli nomadami – łowcami i zbieraczamiC.W.Ceram, s.264.
Okres archaiczny (formatywny) Datowany na okres 9000/8000–2000 lat p.n.e. Początki osadnictwa, pierwsze społeczności osiadłe i powstanie rolnictwa, a w związku z tym także gwałtowny przyrost populacji obu Ameryk. Pod koniec tego okresu pojawiają się pierwsze przykłady użycia ceramiki. Początki upraw kukurydzy – według archeologa Richarda S. MacNeisha pierwszym miejscem uprawy tego „zboża Ameryki” była Dolina Tehuacán. MacNeish doszedł do takiego wniosku po znalezieniu w jaskini Coxcatlan około 10 tysięcy kolb traw teosinte z rodzaju Zea, którego taksonem jest dziś uprawiana kukurydzaR.MacNeish, ss. 290-309.