Powstały freski w Superpuestos, rozwinął się kult Tlaloka i powstała świątynia Quetzalcoatla. Teotihuacán III Tlamilolpa-Xolalpan (250–650) – okres rozkwitu i supremacji kultury nad Doliną Meksykańską, handel z ośrodkami na całym obszarze Mezoameryki. Teotihuacán III Ahuizolta-Amantla (650–900) – okres rozwoju świadomości religijnej, wzrost znaczenia bóstw i rytuałów składania ofiar z ludzi. Powolny upadek miasta i zastąpienie kultury Teotihuacán kulturą toltecką i przeniesienie głównych ośrodków religijnych do Tula.
Późny
Okres datowany na 600–150 p.n.e. Stopniowy upadek cywilizacji Olmeków i rozwój kultury Majów oraz Zapoteków. Ci ostatni stworzyli jedną z trzech wielkich kultur mezoamerykańskich. Najważniejszym ośrodkiem tej kultury było miasto Monte Albán. Pozostałe to: Lambityeco, Dainzu, Mitla, Yagul, San José Mogote i Zaachila.
Rozwój organizmów państwowych, których władcami byli kapłani głównych bóstw, budowa coraz większych i coraz wspanialszych piramid schodkowych. Prowadzenie wojen i wypraw zdobywczych, których celem było wzięcie jak największej liczby jeńców.