16 października 1793 tuż po godz. 11:00 z celi więziennej wyprowadzono wychudłą i zaniedbaną Marię Antoninę w białej sukni. Cierpiała od dłuższego czasu na silne krwotoki maciczne i prawdopodobnie na gruźlicę płuc. Była więźniarką numer 280, znaną pod imieniem Wdowa po Capecie, nadanym jej przez rewolucjonistów. Została załadowana na wóz używany do transportu zwykłych przestępców, związano jej ręce i przewieziono na szafot przez ulice wypełnione szydzącym tłumem.

Maria Antonina z godnością i spokojem szła na śmierć. Mimo związanych rąk, lekko wbiegła na schody szafotu. Swoje ostatnie słowa skierowała do kata, któremu przypadkiem nadepnęła na nogę: Przepraszam, monsieur, zrobiłam to niechcący. Jej głowa została odcięta gilotyną o godz. 12:15.

18 stycznia 1815, po restauracji Burbonów, jej szczątki ekshumowano z masowego grobu na terenie cmentarza św. Magdaleny. Układ kostny nie zachował się w całości, ale odcięta na gilotynie głowa zmumifikowała się i zidentyfikowano ją po typowej dla rodziny wardze habsburskiejFraser, Marie Antoinette, s. 427.. Dzień później wykopano kości Ludwika XVI.