Niezadowolenie społeczne rosło, ale mimo to arystokracja dworska nie chciała zmian, ponieważ uwielbiała ekstrawaganckie życie, pełną przepychu modę i niekończące się przyjęcia. Maria Antonina nie przestawała szastać pieniędzmi, lubiła kupować wyroby utalentowanych rzemieślników francuskich, nie mówiąc o modnych strojach i wytworach modystek. W rzeczywistości była i tak o wiele mniej rozrzutna od swojej następczyni (od 1804), cesarzowej Józefiny, która miała 500 strojów, 700 par butów i zaciągała milionowe długi.
Rozrzutna moda i nieumiarkowane wydatki osiągnęły katastrofalne rozmiary, a w 1789 gniew ludu francuskiego doprowadził do wybuchu rewolucji.
Wybuch rewolucji thumb|left|200px|Maria Antonina (1788)
Po wybuchu rewolucji francuskiej w 1789 Maria Antonina bezskutecznie starała się o pomoc w rodzinnej Austrii. W 1789 została przeniesiona z mężem i całym dworem do paryskiego pałacu Tuileries, jednak sytuacja rodziny królewskiej nadal była niepewna. Francja aż huczała od pomysłów, co zrobić z królową – chciano ją zamknąć w twierdzy i skazać za cudzołóstwo, a króla ożenić z córką jego kuzyna – Filipa Égalité, księcia Orleanu.