Pierwszy raz odnotowana została w 1337 pod nazwą Arnsfeld jako wieś opuszczona o powierzchni 64 łanów. W 1482 miejscowość była własnością królów polskich. W tym roku Andrzej Górski, podkomorzy poznański oraz starosta wałecki, dał Markowi de Wedel, dziedzicowi z Tuczna, wieś Arnsfeld do ponownego lokowania oraz zapisał mu na niej 200 grzywien. W 1520 Maciej Wedel Tuczyński otrzymał od króla polskiego Zygmunta I Starego potwierdzenie przywileju z 1482, a w 1532 nadał jego synom Janowi, Krzysztofowi i Stanisławowi Tuczyńskim dobra Tuczno, a w nich m.in. również wieś odnotowaną jako Harnswelth.
W 1590 starosta wałecki Hieronim Gostomski wydał przywilej lokacyjny dla szlachcica Wojciecha Wolskiego, zezwalając lokować mu na prawie magdeburskim wieś Gostomia w starostwie wałeckim, pomiędzy wsią Chwiram a miejscem zwanym Zdroyki, należącym do wsi Rozwelt (obecnie Różewo). Wolski otrzymał 4 łany i prawo do dwóch kmieci. We wsi natomiast miał osadzić 15 kmieci na 15 łanach, zagrodników tylu, ile się zmieści, oraz trzy karczmy. Wieś otrzymała wolniznę, czyli została zwolniona z podatków na 5 lat. Historycy uważają, że lokacja Gostomi w 1590 miała miejsce na terenie dawnej wsi Arnsfeld, o czym ma świadczyć utrzymanie się w następnych wiekach niemieckiej nazwy na oznaczenie tej wsi.