W przypadku chmur konwekcyjnych nad oceanami w obszarach tropikalnych lub w obszarach wiatrów pasatowych, cząstki aerozolu soli morskiej mogą być dostatecznie duże (ultra wielkie jądra nukleacji), żeby utworzyć krople chmurowe bezpośrednio.
Krople deszczowe i mżawka Zjawisko transformacji (powiększania się) 10 mikrometrowych kropel chmurowych w krople mżawki (100 mikrometrów) lub krople deszczu (powyżej 100 mikrometrów) w chmurach ciepłych, czyli takich w których temperatura otoczenia jest wyższa od 0 °C, nie jest do końca zrozumiane. Wzrost kondensacyjny jest zbyt powolny jak na obserwowany w chmurach wzrost wielkości kropel. W takim razie krople muszą rosnąć w wyniku łączenia się, ale problem polega na tym, że opracowane modele określają zbyt małe szanse na zderzenia i łączenie się kropel. Opady deszczu z chmur mieszanych (lodowo-wodnych) są lepiej zrozumiane i tłumaczone za pomocą procesu Bergerona-Findeisena, w którym cząstki lodu rosną kosztem kropel wody.