Rys historyczny Wieś była wymieniana już w dokumencie z 1224 roku. Jej nazwa uległa przekształceniom: Gutirz, Gorke, Goerke (1618 r.), Gorcke (1634 r.), Gorke (do 1945 r.). W 1302 roku Górzycę kupili premonstratensi z klasztoru w Białobokach. Natomiast w dokumencie z 1309 roku jako wasal tegoż klasztoru wymieniony był Otto Zarnsdof. W 1337 roku premonstatensi ofiarowali Górzycę kościołowi mariackiemu w Gryficach.
Pierwsze wzmianki o szkole w Górzycy pochodzą z 1791 roku. W 1802 roku nastąpiła parcelacja, w wyniku jej powstało kilkanaście zagród chłopskich oraz niewielki (niecałe 200 ha) folwark. Majątek ten pierwotnie był własnością skarbową, a od poł. XIX wieku prywatną. Od początku XX wieku do 1945 roku własność rodziny Zimmerów.
W okresie powojennym używano nazw przejściowych: Grusza, GórkaUG Gryfice, Plan Rozwoju miejscowości Górzyca, 28 czerwca 2005 r..
W latach 1945–1954 miejscowość była siedzibą gminy Górzyca. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Górzyca. W latach 1946–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.