Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego (wyd. 1880–1902) w drugiej połowie XIX wieś była siedzibą gminy (która nadal należała do powiatu bukowskiego) i liczyła wówczas 45 domów zamieszkałych przez 425 osób (413 katolików, 6 ewangelików, 6 żydów, 99 analfabetów). Działał tu urząd pocztowy. Najbliższa stacja kolejowa znajdowała się w Opalenicy. Wieś, jak i cała gmina, była wówczas własnością hrabianki Cecylii Działyńskiej.
W 1909, po przedłużeniu linii kolejowej Wolsztyn - Grodzisk Wielkopolski do Poznania we wsi uruchomiono stację kolejową (Granowo Nowotomyskie). Koszt budowy samej stacji z budynkiem dworca wynosił według kosztorysu 67 tys. marek niemieckich.
W czasie powstania wielkopolskiego mieszkańcy Granowa i okolic w sile ponad 50 mężczyzn wyruszyli 5 stycznia 1919 do Grodziska Wielkopolskiego i opanowali nazajutrz granowski posterunek. Walczyli w składzie kompanii grodziskiej i bukowskiej na linii Obry.
W 1926 właścicielem Granowa i okolicznych dóbr był książę Olgierd Czartoryski ze Starego Sielca.
II wojna światowa