Pliki nagłówkowe – przy kompilatorze języka C i pochodnych (C++ itp.) pliki źródłowe o rozszerzeniu „h” (w C++ powinno się dla odróżnienia stosować „hpp”, ale w praktyce najczęściej spotykane jest nadal rozszerzenie „h”) zawierające opis interfejsu modułu: deklaracje zmiennych, funkcji, klas i innych struktur danych. Używa się ich ze względu na to, by nie było potrzeby, przy każdej nawet najmniejszej zmianie w implementacji jednego modułu, rekompilowania wszystkich innych odwołujących się do niego. W nowszych językach, takich jak Java czy C#, nie ma już potrzeby stosowania plików nagłówkowych.
Po wydaniu preprocesorowi poleceń dołączenia plików nagłówkowych np.: #include "NazwaPliku.hpp" #include <cstdio> przed rozpoczęciem kompilacji tekst tych plików jest wstawiany do tekstu programu w miejsce instrukcji #include. Pierwsza jej postać służy do dołączenia pliku nagłówkowego znajdującego się w tym samym katalogu co program.