Grochowo – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Sulęcin.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

Nazwa Miejscowość ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od początku XV wieku. Po raz pierwszy wymieniona została w łacińskim dokumencie z 1412 kiedy odnotowano ją pod staropolską nazwą „Grochowo” używaną także obecnie. W 1419 odnotowano “Grothow, Grochow”, 1422 „Grochowey”, 1563 „Grochowo”, 1580 „Grochowo”, 1789 „Grochow”.

W Polsce są dwie miejscowości o tej nazwie. Według językoznawców, wydawców encyklopedycznego słownika „Słownika historyczno-geograficznego województwa poznańskiego w średniowieczu” nazwa miejscowości Grochowo pochodzi od nazwy osobowej, antroponimu „Groch” lub apelatywu „groch” oznaczającego rodzaj rośliny jednorocznej z rodziny bobowatych z dodanym sufiksem „-owo”. Od nazwy miejscowej Grochowo, pochodzi również polskie, szlacheckie, odmiejscowe nazwisko Grochowskich, którzy od średniowiecza byli dawnymi właścicielami miejscowości.

Po rozbiorach Polski pruska administracja wprowadziła zgermanizowaną niemiecką nazwę „Grochow”, która była adaptację fonetyczną od nazwy polskiej. Odnotowano ją w 1822 i w 1919.