Topi się w temperaturze 245–305 °C. Benguela – występuje w grudkach płaskich lub obłych, pomarszczonych na powierzchni.
Kopale kauryjskie Kopale kauri, zwane także kopalami nowozelandzkimi i nowokaledońskimi.
Kopal nowozelandzki jest żywicą twardą, występującą w bryłach barwy brunatnej o powierzchni mocno zwietrzałej. Uchodzi za najcenniejszy spośród wszystkich, występujących w tym rejonie świata. Rozpuszcza się zupełnie w alkoholu butylowym i czterochlorku węglowym, częściowo w acetonie. Uzyskiwany jest z żywicy agatisa nowozelandzkiego. Kopal nowokaledoński jest żywicą twardą, pochodzącą z drzewa Agathis dammara. Ma barwę od białawej do żółtawej. Powierzchnię pokrytą brunatną warstwą mocno zwietrzałą lub szarawą o niewielkim połysku metalicznym. Kopal manila zwany kopalem filipińskim lub borneoskim. Występuje w bryłach często kilkukilogramowej wagi. Ma barwę od żółtawej do brunatnej. Często występuje odmiana o miąższu mlecznomętnym.
Kopale kauryjskie mają przełam muszlowy, połyskujący. Wydzielają mocna woń balsamiczną. Topią się w temperaturze 125–185 °C. Rozpuszczą się zupełnie w alkoholu amylowym. Na gorąco rozpuszczają się prawie zupełnie w bezwodnym kwasie octowym. W eterze rozpuszczają się w 40–90%, w olejku terpentynowym w 25–40%.