Miejscowość była wsią szlachecką należącą początkowo do lokalnej szlachty wielkopolskiej Grunowskich, którzy do nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko, a także do Wyciążkowskich, Strzeżowskich. W latach 1415–1550 dziedzicem we wsi był Zygmunt, który w 1429 zawarł ugodę z plebanem z Goniębic w sprawie łąki w Grunówku. W 1430 Jan Wyciążkowski przedstawił w sądzie ziemskim dokument kupna połowy wsi za 150 grzywien od Katarzyny Strzeżowskiej. W 1464 Helena z Grunówka sprzedała 1/4 wsi Mikołajowi Grunowskiemu za 70 grzywien. W 1467 Stanisław z Gronówka zapisał żonie Barbarze po 50 grzywien posagu i wiana na wsi Gronówko. W 1493 Jan i Jakub bracia niedzielni z Gronówka sprzedali za 20 grzywien z zastrzeżeniem prawa odkupu 1,5 łana osiadłego we wsi Piotrowi Międzychodzkiemu pochodzącemu z Międzychodu koło Śremu.