Grójec Mały (pol. hist. Grójce Nowe) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wolsztyńskim, w gminie Siedlec.

Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od początku XV wieku. Wymieniona w dokumencie z 1438 pod nazwą duplex Grodcze, utraque Grodcze, 1489 Nova Groycza, 1510 Grodzecz, 1531 Groicze Minus, 1546 geminum Groycze, 1571 Groicze Nowe.

W XV wieku wieś leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1510 przynależała do parafii Babimost.

W 1531 właścicielem wsi był tenutariusz babimojski Łukasz Zbąski. W tym roku nastąpiło rozgraniczenie dóbr Zbąszyń braci Jana kanonika poznańskiego i Piotra Zbąskich ze starostwem babimojskim, które posiadał Łukasz Zbąski. Wsie Perzyny i Nowa Wieś [Zbąska] graniczyły z miastem Babimost, z dwoma wsiami Grójce Nowe i Grójce Stare oraz z wsią Podmokle. W 1546 król Polski Zygmunt Stary zezwolił Stanisławowi Zbąskiemu na wykup starostwa babimojskiego z rąk bratanka Abrahama Zbąskiego przez co stał się również właścicielem wsi.