W czasie II wojny światowej ciężko chorą Sempołowską zaopiekowało się małżeństwo Falskich i Aniela Steinsbergowa, wówczas członkini konspiracyjnej Polskiej Partii Socjalistycznej – Wolność, Równość, Niepodległość. Sempołowska na początku XX wieku była nauczycielką młodej SteinsbergowejJoanna Sokolińska: „Ostrygi i KOR w życiu Anieli Steinbergowej”. Wysokie Obcasy, 2006.. Mimo przeciwieństw losu, do śmierci pozostała wierna swoim ideałom.
Wśród znajomych nazywana „Markizą”Alfred Fiderkiewicz, „Dobre czasy” – wspomnienia z lat 1922-1927, Iskry 1958, s. 348..
Została pochowana w rodzinnym grobowcu na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 180-6-7/8).
Główne prace Żydzi w Polsce, Warszawa 1906. Niedola młodzieży w szkole galicyjskiej, Kraków 1906. Dla przyszłości. Czytania dla młodzieży i dla dorosłych, wraz z Julią Unszlicht-Bernsteinową. Warszawa 1907. Reforma szkolna 1862 roku, Organizacja Szkolnictwa Elementarnego, Warszawa 1915. Mazury Pruskie z mapką i rycinami, Warszawa 1920. Z tajemnic Ciemnogrodu (cz. I – 1924, cz. II – 1928) Podręcznik do nauki o Warszawie (1925)Benedykt Hertz „Na taśmie 70–lecia“ Państwowy Instytut Wydawniczy 1966, s. 156. Na ratunek (1934). Warszawa wczoraj i dziś (1938).