16 kwietnia 1792, na pierwszych wyborach władz miejskich po Konstytucji 3 maja, został okrzyknięty prezydentem Warszawy, lecz wkrótce, już 18 maja, Targowica pozbawiła go tej funkcji. Był członkiem sprzysiężenia, przygotowującego wybuch powstania kościuszkowskiegoBartłomiej Szyndler, Powstanie kościuszkowskie 1794, Warszawa 1994, s. 33., w kwietniu 1794 po wypędzeniu Rosjan ze stolicy w wyniku insurekcji warszawskiej objął ponownie prezydenturę. 17 kwietnia stanął na czele Rady Zastępczej Tymczasowej. Wszedł następnie do Rady Najwyższej Narodowej jako szef jej Wydziału Żywności. Nagrodzony złotą obrączką Ojczyzna Obrońcy Swemu nr 12Gazeta Rządowa, nr 69, 11 września 1794, s. 277.. Po upadku powstania został uwięziony w Petersburgu, zwolniony w 1796. Resztę życia spędził w swoim majątku w Żelechowie, gdzie został także pochowany na tamtejszym cmentarzu.
Dla uczczenia jego pamięci jedna z pierzei Rynku Starego Miasta w Warszawie nosi nazwę Strony Zakrzewskiego. Wcześniej nazywała się Zamkowa.
Przypisy
Bibliografia Andrzej Zahorski, Ignacy Wyssogota Zakrzewski – prezydent Warszawy, Wydawnictwo PWN, 1963
Linki zewnętrzne Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych im.