20 czerwca 1119 wyprowadził całą armię antiocheńską, w sile 700 rycerzy i około 4000 pieszych, i rozbił obóz na wprost małego fortu Tall Akibrin na wschodnim skraju równiny Sarmada. Specjalnie wybrał miejsce, gdzie silnie pofałdowany teren stwarzał dogodne warunki do obrony. Pomimo kolosalnej przewagi liczebnej nieprzyjaciela Roger ufał, że zdoła wytrwać aż do przybycia Baldwina.
Przebywający w Kinnasrinie Ilghazi posiadał pełne informacje o ruchach Rogera od swoich licznych szpiegów, którzy spenetrowali obóz łaciński i donieśli mu o niewielkiej liczebności sił antiocheńskich. Mimo tak korzystnych warunków Ilghazi wciąż zwlekał z atakiem, ale ostatecznie 27 czerwca pod naciskiem Tughtakina i emirów turkmeńskich wysłał część swoich wojsk do szturmu na pobliski zamek Al-Asarib, by zająć tam dogodną pozycję do dalszej ofensywy.
Przebieg bitwy W noc przed bitwą, Roger czekał na informacje o posunięciach nieprzyjaciela, a jego wojownicy byli niespokojni. O świcie 28 czerwca zwiadowcy donieśli księciu, że muzułmanie otoczyli obóz ze wszystkich stron. Sytuacja była dla łacinników wyjątkowo niekorzystna, do tego z południa wiał ostry chamsin, a w obozie pozostało już niewiele prowiantu i wody.