Dworaczyńskiego doprowadziły do odkrycia naczyń glinianych z epoki kultury ceramiki sznurowej, krzemiennych narzędzi (różnego typu gładzie, odłupki krzemienne, ciężarki czy rdzenniki, wykonane z krzemienia jurajskiego i wołyńskiego). Nie prowadzono wykopalisk szukających znalezisk z epoki brązu.
Pozostałości osadnictwa starożytnego odnaleziono w wielu miejscach gminy Brzesko, również w Jasieniu. Chociaż nie są tak liczne, jak te z czasów neolitu, świadczą o rozwoju bujnego osadnictwa na lewym brzegu Uszwicy. Na terenie Jasienia znaleziono artefakty takie jak rzymska moneta, dowodzące kontaktów tego terytorium z Rzymem.
Średniowiecze Jasień jest jedną z najstarszych wsi gminy Brzesko. Historia wsi Jasień początkami swymi sięga przełomu XIII i XIV w. W 1344 pojawiła się pierwsza wzmianka o wsi w piśmie: Kazimierz Wielki przeniósł Jasień, wieś należącą do komesa Spycimira, z prawa polskiego na prawo średzkie, które w 1385 r. królowa Jadwiga zastąpiła prawem magdeburskim. W ten sposób Jasień zyskał status sołectwa, z pierwszym znanym z imienia sołtysem Dzietrzychem, występującym w dokumentach z lat 1392–1411. Parafia w Jasieniu, wraz z jej pierwszym, prawdopodobnie drewnianym, kościołem została ufundowana przez Spycimira przed 1325 r.