Spytko w 1503 r. przekazał Melsztyn, „miasto Brzeg alias Brzeżek” i Jasień wraz z innymi naduszwickimi wsiami pierworodnemu synowi Janowi, ostatniemu z Leliwitów Melsztyńskich, który przygotowując się do pielgrzymki do Ziemi Świętej w 1512 r. odstąpił wszystkie niemal swoje dobra teściowi Pawłowi Szwarcowi (Czernemu).
Nowożytność W 1530 r. w Jasieniu był już folwark, w którym ziemię, w ramach pańszczyzny, uprawiali chłopi. Płacili wówczas podatek poborowy z 20 łanów, jednej karczmy i od 4 chałupników, nie licząc łanów sołtysich. Obciążenie wsi na rzecz dworu, kościoła i państwa było na tyle duże, że dochodziło do zatargów o dziesięciny między plebanami a ludnością wiejska. W 1738 r. ks. proboszcz Józef Szczechowicz zaniósł przed sąd Michała Wodzickiego skargę na właścicieli Jasienia i Pomianowej oraz mieszkańców tych wiosek, o niepłacenie dziesięciny. Przeciwnicy księdza Szczechowicza odwołali się do sądu nuncjatury w Warszawie w 1742 r., a następnie do Watykanu. W tym czasie właściciel wsi Ogonowski zapewne sam zakazał oddawania dziesięciny kościelnej poddanym mu chłopom. Za niedopełnienie tych obowiązków zostali oni obłożeni ekskomuniką. Dopiero 25 września 1752 r. po wyegzekwowaniu dziesięciny sufragan krakowski ks.