Początkowo model był oparty na innej płycie podłogowej niż ostateczna wersja Lybry. Płyta ta miała też stanowić podstawę dla nowego modelu Fiata, który był planowany jako następca Fiata Cromy w segmencie D. Projekt ten jednak zarzucono na wiele lat i ostatecznie wykorzystano płytę podłogową Alfy Romeo 156. Wstępne koncepcje designu pochodziły z trzech różnych biur projektowych: po jednej propozycji z Centro Stile Lancia oraz I.DE.A Institute, a także dwie propozycje przedstawione przez Leonardo Fioravanti.
Pierwszy projekt, sygnowany przez Enrico Fumia (ówczesnego szefa Centro Stile Lancia), wyraźnie jeszcze nawiązywał do „starej” linii Lancii. Przód nadwozia był rozwinięciem koncepcji znanej już z modelu Ypsylon, z charakterystycznym grillem i opadającą linią świateł przednich. Natomiast tylna część nadwozia tego projektu stała się bazą dla wersji, która weszła do produkcji.
Ostatecznie jednak projekt oparto na koncepcji biura I.DE.A Institute. Z niego właśnie pochodzą charakterystyczne okrągłe światła nawiązujące do aut Lancii z lat 50. (Aurelia, Appia). Projekt uzupełniono o pomysły projektantów Lancii (tył auta).