W latach 1388–1393 jako właściciela wsi odnotowano kasztelana przemęckiego Jana Paruszewskiego z Paruszewa, a w latach 1388-1420 kasztelana Macieja z Paruszewa. W 1394 Małgorzata z Jezierzyc wygrała spór sądowy z biskupem poznańskim o zastaw i sołectwo w Jezierzycach. W 1401 mieszkańcy Jezierzyc mieli zapłacić kary 8 skudów sądowi oraz 8 skudów Tomisławowi ponieważ nie stawili się na zebranie opolne z udziałem starców opolnych, które miało na celu rozgraniczenie okolicznych wsi. W 1413 Dorota i Hanka siostry Paruszowskie, Katarzyna Jurkowska oraz Tomisława Gurowska przegrały proces z Borkiem Gryżyńskim, któremu przysądzono połowę Jezierzyc..

W 1493 Andrzej Gryżyński sprzedał z zastrzeżeniem prawa odkupu swojej siostrze Annie żonie Jana Młynkowskiego dwa łany osiadłe oraz 3 łany opuszczone w Jezierzycach za 150 grzywien. W tym roku sprzedał również z zastrzeżeniem prawa odkupu siostrze swej Apolonii żonie Mikołaja Młynkowskiego dwa łany osiadłe oraz 3 łany opuszczone, a także brzeg jeziora Wonieść od wsi Jezierzyce do granicy z wsią Wonieść oraz połowę toni na tym jeziorze. W 1494 sprzedaje Jerzemu Naramowskiemu Jezierzyce za 700 grzywien.