Czas wojny, a Wiara Tylko dwie wsie należące do parafii Goryńskiej nie dostały rozkazu opuszczenia wiosek. Były to Jeziorno i Bierwce.13 XI 1940 ks. Apolinary Cukrowski, proboszcz parafii Goryń, przeniósł się z miejscowości parafialnej do wsi Jeziorno. Zabrał ze sobą akta parafialne i konieczne paramenty do sprawowania służby Bożej. Już 23 XI 1940 roku, zgodnie ze wskazaniami Rituale Romanum, poświęcił w Jeziornie kaplicę na cześć Trójcy Świętej. [...] W aktach parafialnych zachowała się informacja „Dom jest drewniany, kryty dachówką, wnętrze dosyć duże, niebielone, naturalne drzewo, nie było ani pieca, ani kuchni. Dom oddalony od zabudowań gospodarczych. Wejście osobne do kaplicy – przez ganek przybudówkę”.

W liście z dnia 10 XII 1940 ks. Apolinary Cukrowski napisał: „Kaplica Św. Trójcy spełniła wielką misję w tym kącie. Nie może wraz z przybudówka pomieścić wiernych, którzy przychodzą z pobliskich wsi, sąsiednich parafii Lisowa, Jedlińska, Stromca, a nawet Błotnicy. Do Jeziorna mają 2–3 km, a do swoich kościołów najmniej 6–7 km” (był to czas II wojny światowej). Fragment z książki: „Pół wieku parafii Bierwce”.