thumb|Kolejne rozbiory Rzeczypospolitej Obojga Narodów: I (1772), II (1793), III (1795). Łączne zdobycze terytorialne państw zaborczych wyniosły: Rosja (62,8%) – 458 600 km²; Prusy (18,7%) – 136 300 km²; Austria (18,5%) – 135 000 km² Rozbiory Polski – okres w historii Polski i Litwy w latach 1772–1795, gdy Rzeczpospolita Obojga Narodów za sprawą sąsiednich państw: Imperium Rosyjskiego, Królestwa Prus oraz Monarchii HabsburgówCesarstwo Austrii jako jedno państwo pojawiło się dopiero w 1804 r., wcześniej Monarchia Habsburgów obejmowała wiele mniejszych państw., utraciła swoje terytorium, jako wynik porozumienia zaborców i wykorzystania niestabilnej sytuacji politycznej w kraju, na skutek ich ingerencji w wewnętrzne sprawy Rzeczypospolitej. thumb|The Polish Plumb Cake, alegoria I rozbioru Polski, grafika Johna Lodge’a z 1774 r. thumb|Alegoria zniewolonej Polski wyzwalanej z kajdan dzięki powstaniu – cykl Polonia z 1863 r. Artura Grottgera thumb|Obwieszczenie o II zaborze pruskim, 1793 r. thumb|Rejtan – Upadek Polski, obraz Jana Matejki z 1866 r. thumb|Włodzimierz Tetmajer, alegoria Polski umarłej, 1909 r., katedra w Kaliszu
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rozbiory Polski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.