Jeżów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie opolskim, w gminie Chodel.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiegoCorona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do ówczesnego województwa lubelskiego.

Wieś stanowi sołectwo w gminie Chodel. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 224 mieszkańców.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Trójcy Świętej i Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Chodlu.

Historia Wieś notowana w początkach XV wieku. W roku 1436 Jeżów nazywany w formie zlatynizowanej „Yeszow”, następnie w 1441 „Jaszow”, w roku 1451 „Gezow”. Początkowo w powiecie lubelskim i parafii Kłodnica, od roku 1541 parafii Chodelnowo erygowana parafia w Chodlu uzyskuje m.in. dziesięciny z Kłodnicy Kościelnej i Komaszyc, należące dotychczas do biskupa krakowskiego i plebana Kłodnicy Kościelnej Wieś graniczy w roku 1447 z Borowem, Kłodnicą i Krężnicą. W roku 1460 z Borowem, Wolą Borowską, Kłodnicą. Według zapisów Długosza (1470-80) z Wronowem (Długosz L.B.