W kościołach Babiniec, według etnografa Zygmunta Glogera, przedsionek w kościele, w którym baby żebrzące siadują. Jan Mączyński, leksykograf, w słowniku łacińsko-polskim, wydanym w Królewcu w 1564 roku podaje: Vestibulum templi, kościelna krukta albo babiniec, jak niektórzy mówią. Kościoły większe miały kilka wejść, a przy nich babińce boczne.
Inne znaczenia W większych dworach szlacheckich babińcem nazywano izbę przeznaczoną dla usługi kobiecej.
Uwagi
Przypisy
„Babiniec” [hasło]. W: Zygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska, Warszawa 1900. Roman Marcinek, Encyklopedia Polski, Kraków 1996, s. 30.
Bibliografia
Kategoria:Architektura sakralna Kategoria:Architektura synagogalna Kategoria:Historia kobiet