Jego pozostali nauczyciele mogli przyczynić się do ukształtowania Ludwika Augusta jako niezdecydowanego i nieumiejącego podjąć decyzji króla, jakim okazał się w czasie swojego 18-letniego panowania – opat Berthier nauczył go bowiem, że nieśmiałość jest cechą cenioną oraz pożądaną u monarchów, a opat Soldini, który był jego spowiednikiem, poinstruował go, aby nie pozwolił ludziom czytać w swoich myślach.
Życie prywatne 16 maja 1770, w wieku 15 lat, ożenił się z 14-letnią arcyksiężniczką Marią Antoniną Habsburg-Lotaryńską (1755–1793), najmłodszą córką cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Franciszka I Lotaryńskiego (1708–1765) i cesarzowej Marii Teresy Habsburg (1717–1780). Ich małżeństwo spotkało się z wrogim nastawieniem francuskiej opinii publicznej, ponieważ uważano, że sojusz Francji z Austrią wciągnął kraj w fatalną wojnę siedmioletnią, w której Francuzi zostali pokonani przez Brytyjczyków w Europie i w Ameryce Północnej. Ponadto w tymże czasie Francuzi postrzegali bliskie relacje z Austrią jako niekorzystne, a sama Maria Antonina była widziana jako niepożądana cudzoziemka. Dla młodej pary małżeństwo było początkowo miłe, ale zdystansowane.