luźno zabudowanej części wiejskiej Białej Wody około 1690 r., wybudowano siedzibę kolejnych właścicieli ziemskich – Pałac w Bílej Vodzie.
Po zakończeniu I wojny śląskiej, pokój wrocławski zamienił okolice Białej Wody niemal w enklawę otaczając ją z 3 stron granicami, co zważywszy na położenie geograficzne w głębokiej dolinie rzecznej zamkniętej od wylotu granicą przyczyniło się do stagnacji, a dalej upadku aż wreszcie jej wyludnienia. Północno-wschodnią część włączono do Śląska pruskiego (Kamienica) natomiast część południowo-zachodnią z kościołem i klasztorem (Biała Woda) znalazła się w granicach Śląska habsburskiego. Po 450 latach Biała Woda została oddzielona od połączonej z nią organicznie Kamienicy stając się miejscowością graniczną. Podział jest zachowany do dziś, przy czym po 1945 to część Czechosłowacji, a potem Czech. Obecnie sytuację mieszkańców Białej Wody znaczne poprawiało przystąpienie obu krajów do Układu z Schengen umożliwiając swobodny ruch pieszy i samochodowy pomiędzy wsiami. Spis mieszkańców z roku 2001 zanotował w Białej Wodzie 5 stale mieszkających tam Polaków, 4 Niemców, 29 Słowaków i 215 Czechów.
Od 1742 do 1936 roku