Ten wolny pan Pawłowski z Pavlovic podejmuje w Białej Wodzie próby wydobycia arsenopirytu (rudy arsenu, która będzie później wydobywana w pobliskim Złotym Stoku aż do lat 60. XX wieku). Po jego śmierci Biała Woda przechodzi na własność wdowy po nim, Markiety Florentiny, wolnej pani ze Žerotína (von Zierotein). Dalej w 1687 roku Biała Woda staje się własnością hrabiego Franciszka Karola Lichtensztajn-Kastelkorn (von Liechtenstein-Kastelkorn lub Castelcorn) do jego śmierci w 1709 roku. W następnych dziesięcioleciach Biała Woda trafia w ręce jego syna, Jakoba Ernsta von Lichtenstein-Kastelkorn, właściciela wsi Hertwigswaldau (Doboszowice) i pobliskich dóbr, późniejszego biskupa ołomunieckiego i prymasa Niemiec. W roku 1723 von Lichtenstein-Kastelkorn funduje w Białej Wodzie Klasztor i Kolegium Pijarów, które powstają do roku 1733. Jest to pierwszy tego typu obiekt na Śląsku i jeden z najznakomitszych wówczas zakładów szkolnych Europy. W następnych latach zostaje gruntownie przebudowany.
mały|240px|Klasztor i Kolegium Pijarów w Białej Wodzie – widok od strony Kamienicy