Radar (również stacja radiolokacyjna, radiolokator; ) – urządzenie służące do radiolokacji obiektów i zjawisk fizycznych.

Przeznaczone jest m.in. do wykrywania – za pomocą fal radiowych – obiektów powietrznych, nawodnych oraz lądowych takich jak: samoloty, śmigłowce, rakiety, statki (również chmury oraz obiekty terenowe), pozwalające na określenie kierunku, odległości, a także rozmiarów obiektu, a w radarach dopplerowskich także do pomiarów prędkości wykrywanego obiektu.

Radary mogą też służyć do penetracji gruntu (GPR). Tę samą technikę wykorzystuje się także do badania lodowców. thumb|Radar dalekiego zasięgu – antena paraboliczna (o średnicy 40 m) może się obracać, umożliwiając obserwację aktywności w pobliżu horyzontu.

Wstęp Radar to słowo utworzone na początku lat czterdziestych XX w. z pierwszych liter anglojęzycznego terminu „radio detection and ranging” (wykrywanie oraz wyznaczanie odległości za pomocą fal radiowych, względnie: radiowe wykrywanie i namierzanie). Wcześniejszy termin brytyjski, (), został zastąpiony jego amerykańskim odpowiednikiem, który przyjął się w wielu językach.