Burbonowie panujący w Królestwie Neapolu i Sycylii (od 1816: Obojga Sycylii) Pierwszym władcą Neapolu i Sycylii z dynastii Burbonów był król Hiszpanii – Karol III Hiszpański, nie mogąc łączyć dwóch koron, zrzekł się Neapolu i Sycylii na rzecz swojego młodszego syna – Ferdynanda Burbona, co do którego wiadomo było, że nie odziedziczy korony Hiszpanii: Ferdynand I (1759–1825) Franciszek I (1825–1830) Ferdynand II (1830–1859) Franciszek II (1859–1860)
Burbonowie panujący w Parmie Pierwszy książę Parmy z dynastii Burbonów był młodszym synem pierwszego króla Hiszpanii z dynastii Burbonów – Filipa V i jego drugiej żony – Elżbiety Farnese. Gdy ród Farnese wymarł, jego matka odziedziczyła rodzinną Parmę, którą przekazała Filipowi, niemającemu perspektyw na zostanie królem Hiszpanii: Filip I (1748–1765) Ferdynand I (1765–1802) Ludwik I (1802–1803) Karol II (1847–1854, zm. 1883) Karol III (1849–1849) Robert I (1854–1859, zm. 1907), dziadek wielkiego księcia Jana Luksemburskiego