Po utracie wsi benedyktyni zaangażowali się w rozwój sąsiedniego Brzostku – miejscowość stopniowo zaczynała wzrastać na znaczeniu, na czym cierpiały Klecie. 18 czerwca 1367 opat tyniecki Jan wydał przywilej zezwalający na założenie w Brzostku miasta. W dokumencie znalazł się zapis o nadaniu ziemi pod budowę kościoła, co doprowadziło do przeniesienia siedziby parafii z Kleci do Brzostku przed 1428 r. Pozostał po niej drewniany kościół, który spłonął w 1657 r., podczas najazdu księcia siedmiogrodzkiego Jerzego Rakoczego.

W następstwie rozbiorów Polski miejscowość weszła w skład zaboru austriackiego (Galicji), znalazła się najpierw w cyrkule pilzneńskim, a po zmianie granic, w cyrkule dukielskim. W latach 1854–1867 wieś znajdowała się w powiecie brzosteckim, włączonym później do powiatu pilzneńskiego. W trakcie I wojny światowej, 7 maja 1915 r., pod Brzostkiem miało miejsce starcie stoczone w ramach operacji gorlickiej. W okolicy zginęło wówczas ok. 2000 żołnierzy, czego pozostałością są m.in. znajdujące się w Kleciach dwa cmentarze o numerach 220 i 221.