Na przełomie XVIII i XIX w. właścicielem Słupca był Anton hr. Pilati von Tassul zu Daxberg (1775–1843), żonaty od 1812 z Szarlottą von Studnitz (1791–1846). Małżeństwo miało synów: Oskara Pilatiego (1817–1894), Maxa (1819–1875) i Karola Józefa (1825–1901) zmarłego w Korytowie, żonatego w Pradze (1859) z Henriettą bar. Hildprandt von und zu Ottenhausen (1840–1921), który kupił w 1856 Korytów. Małżeństwo miało sześcioro dzieci: Oskara Karola (ur. w 1860, w Korytowie) właściciela Słupca, Adelajdę (ur. w 1861, w Korytowie), Rudolfa Oskara Karola Hugo (ur. w 1863, w Korytowie), właściciela tej wsi, żonatego w 1898 z Alice von Schaffgotsch (ur. 1874) Karola Oskara (ur. w 1864, w Korytowie), właściciela Słupca, żonatego w 1899 z Marią von Schaffgotsch, siostrą Alice Eleonorę (ur. w 1868, w Korytowie), Gabrielę (ur. w 1875, w Korytowie).
Płyty nagrobne Pilatich znajdują się przy kościele w Słupcu.
W 1933 r. zmieniono nazwę wsi na mniej słowiańską w brzmieniu. Podczas II wojny światowej we wsi mieścił się niewielki obóz pracy przymusowej, w którym przebywali robotnicy polscy, przywiezieni głównie z województwa kieleckiego, a zatrudnieni w folwarkuSłownik geografii turystycznej Sudetów, op. cit., s. 244..