Opisał także sposób amputacji kończyn, budowę protez oraz obuwia korygującego wady stóp. Opisywał leczenie złamań, ran, hemoroidów, przetok odbytu. Stosował balneoterapię w leczeniu chorych.
Temperamenty thumb|Magni Hippocratis medicorum omnium facile principis, opera omnia quae extant, 1657 Wyróżnił w organizmie cztery podstawowe soki (płyny, „humory”): krew, żółć, flegma, czarna żółć.
Zaburzenie równowagi między nimi miało być przyczyną choroby (patologia humoralna). Przewaga jednego z tych elementów miała również być przyczyną określonego typu temperamentu:
sangwiniczny – przewaga krwi, choleryczny – żółci, flegmatyczny – flegmy, melancholiczny – czarnej żółci.
Naukę o temperamentach kontynuował Galen.
Rozwój medycyny Wprowadził dietę i higienę jako środki profilaktyczne, zapobiegające chorobom. Zwalczał również takie przesądy, jak ten, że epilepsję wywołuje opętanie przez demona. Wiele terminów wprowadzonych przez niego jest używane do dziś, np. rak, diagnosis (rozpoznanie), prognosis (rokowanie), therapia (leczenie), epidemia, inne natomiast noszą jego imię np.