Jan Karol Stefan PogonowskiWpis o urodzeniu[źródło - Archiwum Państwowe w Przemyślu] herbu Ogończyk (ur. 28 grudnia 1823 w Oleszycach, zm. 31 grudnia 1897 w Rzeszowie) – notariusz, pierwszy naczelnik miasta Rzeszowa i przewodniczący Rady Miejskiej w latach 1867–1868. Poseł do Sejmu Krajowego Galicji VII kadencji.

Życiorys Właściciel Łopuszki Małej koło Przeworska i Janowa. Jego rodzicami byli Józef Onufry z Pogonowa i Anna Berg de Albensberg. Nauki pobierał początkowo w Przemyślu, studiował na Uniwersytecie Lwowskim, po ukończeniu którego w 1847 roku rozpoczął praktykę w magistracie Jarosławia. Po roku został justycjariuszem (urzędnikiem sądownictwa dominialnego) w Jordanowie, skąd po kolejnych dwóch latach przeniesiono go do sądu w RzeszowieGłos Rzeszowski, nr. 1, 4 stycznia 1898. Zawodowo pracował w c. k. Prokuratorii Państwa, następnie był c. k. notariuszem. Dyrektor Kasy Oszczędnościowej w Rzeszowie od 1862 do śmierci. Sprawował mandat Rady Miejskiej w Rzeszowie. W latach 1874–1890 piastował stanowisko zastępcy marszałka powiatu. Był twórcą kontraktów dokonywanych w magistracie rzeszowski, radzie powiatu, a także umowy ustanawiającej fundację stypendialną Jana Towarnickiego.