81 pp ześrodkował pododdziały w rejonach: I i II bataliony w lesie na wschód od drogi Błogie – Julianów, a III w lesie Potok. Stanowisko dowodzenia rozwinięto w Twardej. Ponadto podporządkowano dywizji patrole minerskie, które wysłane na południe miały, zniszczyć wszystkie mosty na Pilicy. Natomiast ze składu dywizji odesłano do obrony przeprawy w Przedborzu 5 kompanię 76 pułku piechoty, która dotarła na miejsce przed świtem 4 września, obsadzając stanowiska obronne.
Kolejnej nocy, z 3 na 4 września, gen. Stefan Dąb-Biernacki zdecydował przesunąć północne zgrupowanie w rejony na południowy i północny wschód od Piotrkowa, w okolice lasów Lubień, Sulejowa, Dąbrowy, Tomaszowa i Ujazdu. Obszar ten miał być rejonem wyjściowym do walki. Zgodnie z rozkazem dowódcy 29 DP oddziały dywizji wykonały 10-kilometrowy marsz i ześrodkowały się nad Pilicą: 76 pułk w rejonie Sulejowa i Taraski; 81 pp w rejonie Dąbrowy, Józefowa, Jaksonka. Stanowisko dowodzenia rozwinięto w Józefowie. W tym czasie 41 pp, bez II i III batalionów, z l/ 29 pal (bez dwóch baterii) wyładował się z pociągu w Skierniewicach, gdzie otrzymał zadanie dołączenia do zasadniczych sił dywizji.