Poniżej wymienione są choroby i główne czynniki ryzyka powstania inkontynencji.
Zmiana położenia macicy (u kobiet) Obciążenia dla mięśni miednicy (ciąża, poród, nadwaga) Przerost gruczołu krokowego (u mężczyzn) Menopauza (u kobiet) Urazy rdzenia kręgowego Stwardnienie rozsiane Przewlekłe zaparcie Zapalenia pęcherza moczowego Leki diuretyczne lub działania niepożądane leków Kamica nerkowa Guzy układu moczowo-płciowego Ostre zapalenia Problemy psychiczne Zaburzenia lękowe Choroba Parkinsona Choroba Alzheimera Wady wrodzone Zabiegi chirurgiczne Udar mózgu
Leczenie Leczenie nietrzymania moczu u dorosłych, powstałego w wyniku nadpobudliwości wypieracza moczu, polega zarówno na metodach farmakologicznych, jak i tradycyjnych, takich jak ćwiczenia zwieracza cewki moczowej i trenowanie pęcherza.
Powszechnie stosuje się leki cholinolityczne zmniejszające potrzebę częstego oddawania moczu i zwiększające objętość pęcherza, przez rozluźnianie mięśnia wypieracza moczu. Stosuje się następujące leki: oksybutyninę, tolterodynę, flawoksat oraz nowsze: daryfenacynę, fezoterodynę, propiwerynę, solifenacynę i trospium.