W tradycji angielskiej Angielskie prawo uważało czary i ich stosowanie za przestępstwo zagrożone karą śmierci, jednakże tak w Anglii, jak i na terenie jej kolonii, procesy o czary, w których nie stwierdzono negatywnych ich skutków, zdarzały się zdecydowanie rzadziej niż w Europie kontynentalnej. W instrukcji dla sędziów, wydanej przez króla i parlament w roku 1645, wyraźnie zaleca się różne postępowanie w zależności od skutków domniemanych czarów. Stąd powszechne było w Anglii ignorowanie praktyk białomagicznych (m.in. magii miłosnej czy odnajdywania zagubionych rzeczy).

Najwięcej procesów o czary i egzekucji czarownic w koloniach angielskich zdarzyło się w purytańskiej Nowej Anglii, tam też odbył się słynny proces w Salem. Chociaż miały tam również miejsce procesy czarownic oskarżanych jedynie o „białą magię”, to gdy oskarżenie o czary wiązało się z faktem czyjejś śmierci bądź choroby, podejmowano szybkie i stanowcze działania zmierzające do znalezienia i ukarania winowajców: domniemanych czarownic i czarowników.

Zobacz też

czarnoksięstwo czarnoksiężnik

Przypisy

Bibliografia dotycząca tradycji angielskiej:

Kategoria:Magia