Formalnie EaWG przestała istnieć z początkiem 2015 r.
Państwa członkowskie mały|upright Członkowie: Białoruś Kazachstan Kirgistan Rosja Tadżykistan Obserwatorzy (od maja 2002 r.): Armenia Mołdawia Ukraina Byli członkowie: Uzbekistan (od marca 2006 r. do października 2008 r.)
Cele współpracy W sierpniu 2006 r. na spotkaniu prezydentów państw EaWG oraz premiera Ukrainy ustalono główne kierunki działań wspólnoty. Organizacja ma mieć już nie tylko znaczenie gospodarcze, ale także polityczne. Wszystkie państwa członkowskie jednomyślnie poparły projekt budowy wspólnego rynku energetycznego. Postanowiono również o założeniu unii celnej, początkowo jedynie w ramach Białorusi, Kazachstanu i Rosji, która później rozszerzyłaby się na inne kraje wspólnoty. Rosja wysunęła też koncepcję powołania Euroazjatyckiego Konsorcjum Wodno-Energetycznego ds. zaopatrzenia państw Azji Środkowej w wodę.
Nadrzędnym organem EaWG jest Rada Międzypaństwowa, której posiedzenia odbywają się raz do roku, poprzez spotkania szefów państw członkowskich. Sekretariaty wspólnoty znajdują się w dwóch miastach: w Moskwie i Astanie.