Właścicielami wsi w XVIII i XIX wieku byli m.in.: Jan Szeliski, Fabian Ciborski, Teodor Sierakowski, Stefan Zalewski, Kajetan Sierakowski, Marianna z Lubomirskich Niewieścińska, Michał Kalkstein i Ignacy Tolkemitt. Pod koniec XIX wieku w miejscowości mieszkało około 120 osób, głównie katolików (było też niewielu ewangelików). W 1925 ówczesny właściciel Ingo Springborn wybudował stajnię. Większość przedwojennych mieszkańców zamieszkała w Niemczech. W latach 1945–1975 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego, a w latach 1975–1998 do województwa elbląskiego. Większość mieszkańców osiadłych w Kątkach po 1945 pochodzi z Lubelszczyzny.
Dawny układ przestrzenny wsi nie został zachowany. Zachowało się wiele przedwojennych budynków, m.in. dwór, w okolicy którego znajdują się posiadające tajemniczy charakter dwa kamienie, z których jeden nazywany jest „diabelskim”. Od ok. 1876 przez wieś przebiega odcinek linii kolejowej łączący Iławę z Malborkiem. Główna droga przebiegająca przez wieś posiada nawierzchnię z trylinki.
Przypisy
Bibliografia Gminny program opieki nad zabytkami gminy Stary Targ na lata 2016–2019, s. 16 Piotr Podlewski, Kątki. Na tropie tajemniczych kamieni – fakty i legendy, naszemiasto.pl, 11 listopada 2006
Kategoria:Stary Targ (gmina) Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo malborskie)