Niektóre źródła niepoprawnie identyfikują z Kłosowem nazwę Closnitz, wymienianą w dokumencie templariuszy z 31 grudnia 1262, w którym Jan i Otton z dynastii askańskiej zawierają ugodę z Widekindem (Widekinusem), mistrzem templariuszy w Niemczech i krajach słowiańskich, na mocy którego templariusze w zamian za zrzeczenie się praw do miejscowości leżących przy drodze do Gorzowa (oppidum – prawdopodobnie przedlokacyjna osada targowa pod Kostrzynem, Kłośnica (Closnitz), Warniki, Dąbroszyn, Pudignowe i Witnica) oraz dóbr komandorii w Myśliborzu, otrzymują potwierdzenie posiadania komandorii chwarszczańskiej wraz z dziesięcioma wsiami (Bogusław, Carkzowe?, Cychry, Dargomyśl, Dębno, Gudzisz, Krześnica, Nyvik?, Oborzany, Sarbinowo). Jest to wieś Kłośnica (niem. Lagardesmühlen), dziś w granicach Kostrzyna; Kłośnica nie występuje już w źródłach po 1262, brak jej w szczegółowo opracowanej Księdze czynszów z 1375 oraz spisie z 1417.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kłosów (województwo zachodniopomorskie) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.